|
ترا نه ا نگوس سر گردان
"ویلیا م با تلر ییتس"
به خا طر آ تشی که در سر داشتم
به جنگل درختا ن فندق رفتم
آ تش چوب درختا ن را کند و برید
و حبه ای را به نخ قلا ب کرد
و آ نگا ه که پروا نه ها ی سپید پر می زد ند
و ستا رگا ن در آ سما ن همچون شب پره چشمک می زدند
قلا ب را در رودی ا ندا ختم
و ما هی سفید ی صید کردم
ما دامی که برای مشتعل کردن آ تش به جنگل با زگشته بودم
آ ن را بر زمین نها دم
به نا گه چیزی بر روی زمین خش خش کرد
و کسی نا مم را صدا زد
ما هی به د ختری در تا ریکی مبد ل شد ه بود
با شکوفه سیبی در موها یش
دختری که نا مم را صدا زد و رفت
و در روشنا یی تا بنا ک هوا نا پدید شد
گرچه ا ز میا ن فراز و نشیبها ی زمین سرگردان وپیر شده ام
ا ما روزی در می یا بم
که او به کجا رفته
و لبها یش را خوا هم بوسید
و دستا نش را خوا هم گرفت
و در میا ن علفزار ها قدم خواهیم زد
و آ نها را تا ابد خوا هیم چید
تا زما نی که د نیا سیبها ی نقره ای مهتا ب
و سیبها ی طلا یی آ فتا ب را بچیند
مترجم : آ زاده دوا چی
در افسا نه ها ی ایرلند ، اگنس از اعضا ی خا نواده توتا دو دنان ،خدای عشق، جوانی وسرچشمه الها ما ت شعری می با شد. گفته می شود که اگنس دارای چهار پرنده است که سمبل بو سه هستند و با لای سرش پرواز می کنند . پدرو نا درش داگدا و بون می با شند که در نیوگرین نزدیک رودخا نه بوین زندگی می کردند . The Song of Wandering AengusI went out to the hazel wood, Because a fire was in my head, And cut and peeled a hazel wand, And hooked a berry to a thread; And when white moths were on the wing, And moth-like stars were flickering out, I dropped the berry in a stream And caught a little silver trout.
When I had laid it on the floor I went to blow the fire aflame, But something rustled on the floor, And some one called me by my name: It had become a glimmering girl With apple blossom in her hair Who called me by my name and ran And faded through the brightening air.
Though I am old with wandering Through hollow lands and hilly lands, I will find out where she has gone, And kiss her lips and take her hands; And walk among long dappled grass, And pluck till time and times are done The silver apples of the moon, The golden apples of the sun.
.
|
|
