 |
|
|
|
شعر ایران شعر جهان داستان مقاله ها مصاحبه ها معرفی کتاب اخبار فرهنگی لینکها تماس با ما صفحه ی اول |
|
شاید !شعر همین استکه من عاشق تو باشمو تو!باهر که می خواهی
…………………………………………اي كاشهمچون آببر جويبارنشانه اي داشتم
… ________________________ حالا که این قصه به پایان می رسدبی رو در بایسی !شما هم در قتل من دست داشته اید
ارديبهشت
چه كسي؟ هنوز مانده كه بدانم نامه هايم را چه كسي باز مي كند در اين تابوت يخي را كه تنم چسبيده به آن به رگهايم كه مچاله مي شوند وسط رنگ هايي كه جماع مي كنند و جماعتي كه نمي دانند ارديبهشت در كدام فصل امسال است ؟
اسفند 84 _________________________می گویم : سلامکسی جوابم نمی دهدپس خدانگهدار می گویم !شاید از سر اتفاقکسی دست هایش تکان بخورد
تو كه رفتي ! ماه هم راهش را گرفت و رفتو مسيري از مورچگانکه قي شده هاي ديروز را مي برند___________________________________
با تو پرنده شدنچه آسان است_________________________________… پا گیر شده امپا گیر مذهبی تازهکه حرمت آفتاب را لکه دار ! نهو عصمت عشق رابی هیچ کدورتیدر رنجش عصر پنچ شنبه هامی بخشد به اولین سلام
____________________________________ دیگر آدمی را دوست نمی دارممی خواهم درخت باشمپرنده گان را بیشتر دوست دارم______________________________________
فکر می کنیبرای فریب دادن شبچقدر باید مهربانی کرد ؟
________________… مي خواهم نگاهت كنماماَديرم مي شود
__________________________ وقتی دست هايت لرزيدو دلت ليز خورددر رودخانه ايكه ماهي هاي قزلتسليم نمی شوندتازه می فهمیعاشق شده ایی___________________________________ گفتم :پيامبرم !نامه ها را به صندوق هاي پستي شما مي رسانمگفت : پس معجزه کنمعجزه كردمروبه رويم نشسته بود !
__________________________________
شاعر که باشی دنیا برای بخشیدن کوچک ترین واژه است _____________________________ _ بی حوصله
حوصله ام كه خالي مي رفت هل ام مي دادند به سمت راست رفتنم كج رفتنم كج روي نيست زمين كج است و من اريب و خواب هايمان اگر چپ نزند مي شود تعبير كرد
مي گويند : خواب زن چپ است و خواب هاي كه بعد از اين جاي تماشاي چي خالي نيست ديگر زمين زميني كه اريب بود مثل من مثل تو
و اين شعر كه هر نيمه شب در شيار هاي كج اش ما را دور مي زند و خط مي كشد روي خواب هاي كه ديده اند برايمان
تافته اي جدا جدامي خواهي جلو بزنيم از خودمان ؟بيا اين جابايست ! كنار منمي خواهم ببافمتتافتة جدا جدااز ديگران ببافمتاز مردگاني كه از ازل ابد بودندبه تنهايي يك پرنده3/84 سرودار__ زخمه ها
دهانت را باز كرده اي چشما نت را بسته ! چه مي گويند انطرف ها ؟ زخمهاي من است كه سر باز مي كنند و استخوان هايم روبه تركيدن زمين سخت شد زير پا ها یم وآسمان چشم تنگ براي چشمهايم ! گريختم از شب از هنوز از تو كه همبازي خدايان كودكي ام بودي باز كن چشمهايت را هنوز تمام نشده بازي كه تو بكشي موهايم
|