شعر ايران   شعرجهان   داستان   مقاله   مصاحبه    معرفي کتاب    اخبار   لينکها   تماس    صفحه اول   ديجيتالي  Swedish

 

سهراب مازندرانی

 

شعر2

سمت های بریده ی آب را بر می دارد

صورت

حلقه ی گرداب

در جذبه ی آبی ش

آسمان می پردازد

خورشید  وَتو

در کویر هم که بیفتی

پیدایی

من

موجِ مسمٌام

نعمتِ لبهاش، خزر

وقتی من می نامد:

سهراب.

 

شعر3

امضاء بلندِ صفحه،-

صورتِ تو

و نافِ تو

حلقه ی گرداب

خزر،

از سمتِ تو تا دریاش می آید

 

حلقه ی مغناطیس

 

در جذبه ی خورشید

 

چند جانبِ راه گم کرده ی آبی

باز...

 پیداست...

 

 

 

می مانی وُ من

زیبام

زیبا

می میری وُمن

زشت!

می مانم.

ص28 فدريكو

 

شبي ست

مي شكند

امشب

 

: دختري

تا مرگ

در باران

مي رقصد

 

: رقصِ ماهِ برهنه است

در موسيقي ِ

باخ.

 

امشب...

 

 

 

 

ص30 فدريكو

 

                                                                                                   با "رؤيا"

پرواز،

صورتِ

            پيوسته ي

                         شكستن

                                   بود

و پرنده

ادامه ي خود.

                  .

                     .

 

مثلِ

        دعاي

                  دستهاي

                           ما

كه به سوي

خدا.

 

 

ص33 فدريكو

 

سنگين سقوط

مي كند

موسيقي ش

بر پوستِ دِي

 

سقوطِ

        سردِ

               درد

بر تبِ پوست

 

... هواي همهمه ي ماست... بر دريا

موج مي برد!

 

 

INDEX