|
مریم حقیقت
۷ماهه ها با هوشترند
اینجا نشسته ام ونمی دانم...،دردی شبیه درد شدن،سنتز دستی به زندگی/ که نمی کردی/در من/تمام شب نفست را کز دریا وپیر مرد ،من وساحل،دختر که سعی کرده خودش باشد حسی شبیه سخت پریشانم،تنهایی عمیق شب مارکز من سعی می کنم که خودم باشم،((تو در درون گم شده ام هستی)) هی فکر می کنم که تو را.../هستم/هی سعی می کنم که تو را...هرگز اصلن کجای وحشت اقیانوس تف شد جنین خستگیم افسوس-
یعنی نمی شود بروم از تو دلواپسم که باز نباشی و بال وپری به وسعت آزادی در تارهای حنجره ام محبوس- - می ماند آه این شب تکراری تا خلسه های مبهم بیداری
دستی تمام پنجره ها رابست، زن سعی می کند که خودش باشد
کهcome fill mel..the ..see you last ،زن سعی می کند که خودش باشد جاده شروع سخت سفر برگرد،هی تکه تکه تکه فرو رفتن انگشتهای زخمی هی بن بست، زن سعی می کند که خودش باشد زن سعی می کند که خودش باشد اما به چشمهای تو محدود است در من هزار مرده که میمیرد،در من هزار زنده که هی رود است دارد تمام می شود این کابوس،اسکیزو فرنی غزل آلوده زنجیرهای روح مرا بردار،این مرده سخت منتظرت بوده اسم شعر:7ماهه ها باهوشترند جمله ی انگلیسی:come fill me…the see you last
|
|
