|
لیلا کردبچه
حسي شبيه پرستوهاي مهاجر دارند هنگام كه بهار با اولين شكوفه بر زمين مي افتد و اندوهي شبيه درختها هنگام كه پاييز خودش را به اولين برگ مي رساند خشخاش كاران افغان وقتي زمستان به اولين برف نزديك مي شود و شاعر تمام جاده هاي سرزمينش را به موهاي شهناز مي بندد و شهناز با بادهاي آواره مي وزد و شهناز با ابرهاي سرگردان مي بارد
كوله بارت را از دوش بادهاي بي سرزمين بردار شهناز امروز مسافري است كه گاهي به فردا مي رسد نه شبيه رسيدن صداي قدم هاي تو به خانه اي كه سقفت شود نه شبيه رسيدن دست هايت به كلكيني كه به روي بهار باز كني شبيه رسيدن كودكي گرسنه به پستاني چروكيده و شبيه رسيدن بانگ رودارود مادري به گوش هاي جهان هنگام كه فرزندش مكيدن را براي هميشه از ياد مي برد
مهر 1387
|
