|
بهاره رضایی
"کمی پشت صحنه ی ادبیات بافیلترقوی"
برج مرا قبت سلام! موقعیت خودم را اعلام می کنم: کمی خسته مقدار متناوبی زخمی شدم در چند مایلی این جو خطرناک بدون کلاهخود و زره توی خاکریزهای کلمه غلت می زنم و جواز شاعرانه ام را محکم به خودم فشار می دهم جنگ سرد است این جا! حشره های زیادی درحا ل نیش زدنند....
عا دت کرده بودم روی موهای مجعد مادرم شعر بنویسم من فقط از خانه تکانی ذهنم بر می گشتم...
برج مراقبت! ا طلاعات پرواز اشتباه بود! جهت فرود خودم را اصلاح می کنم جعبه ی سیاه هواپیمای من هیچ وقت پیدا نمی شود!
بهاره رضايي متولد 1356 در شهر «رودسر»است.از 9سالگي به سرودن شعرهايي نثر گونه پرداخت اما آغاز شاعرانه گي اش در 12 سالگي اتفاق افتاد. اولين بار شعرهايش در مجله ي «آدينه» در صفحه اي تحت عنوان ِ«با نوآمدگان و نو آوران شعر»منتشر شد. سال 1378 اولين مجموعه شعر او با نامِ«آنيتا؛عروس ِ چهار فصلْ سكوت»ازسوي انتشارات «سيمرو»منتشر شد.اغلب شعرهاي اين مجموعه عاشقانه و از بُن مايه هاي تغزلي و ليريك برخوردار است. او در اين سال ها روزنامه نگاري را تجربه كردو در مطبوعات رسمي كشور به فعاليت پرداخت. سال 1381دومين مجموعه شعر او با نام «خدا خواب تازه تري برايم ديده است» از سوي انتشارات«نيم نگاه» منتشر شد. اين كتاب در سال1382 در شمار برگزيدگان دريافت« جايزه ى شعر ِامروزِ ايران"كارنامه" » قرار گرفت. سومين مجموعه شعر او؛ «دُرُست بايد همين امروز تيربارانم مي كردى؟!»از سوي انتشارات «محقق»منتشر شد.اين مجموعه به عنوان ِ مجموعه شعر برگزيده ى سال از طرفِ مجله ي «نگاهِ نو» شناخته شد. در بهارِ1384 در برنامه ي ادبي ي«ديدار با طبيعت»به همراه شاعران فرانسوي شركت داشت و با «كاروان شعر» در شهرهايي چون:شيراز،اصفهان،فيروزآباد،تهران،شهر كردو.... شعرخواني داشت. بهاره رضايي در آبان1384«نوامبر2005»به دعوت «بيى نال» شعر فرانسه به پاريس رفته و شعر خواني و سخن راني هايي را برگزار كرده است. در مهر ماه 1385«اكتبر 2006»به دعوت دانشگاه« اِكونومي تكنولوژى»آنكارا و دانشگاه«بيلگى» استانبول به تركيه رفته و در كنفرانسِ ادبي با عنوانِ «همسايه!دررابازكن!» شركت كرده است. او در رشته ي ادبيات تحصيل كرده است.در تهران زندگي مي كند. ويراستارو مشاور ادبى ي« مؤسسه ى انتشارات نگاه»است.
|
