|
یک شعر از شاهرخ صلح جو
Nostri
خیابان ناصره بلند بی نقص با کوچه ها ی معلق لا یتناهی جز یک سیاه مشق یک تا ی ریز چشم پوشیدنی چشم خوردنی خیابان ناصره دارد می آید از سرش بزن برویم ته خیابان ناصره بزنیم دوباره آن ساز را به حال سابق برسانیم بزنیم در آوریم به حال ساده زنی دوباره آوری باز گم نشوی اگر از کوچه ها آوریم به خیابان ناصره یک باریکه یتناهی یک باریکه ی کاغذ خیابان ناصره
|
