|
دو شعر از کیوان قنبری نبضه ام آی ! آتش شناس باشد باید معنی آب آنکه در حلقومم بریزد و دیواره ی این ردیفِ قبضه را در مسلخ ِفوّاره ایش محیطی بشکافد این تلّ ِجذبه تا لب دویده است در آب و تشنه همیشه پهلوی مماس با سُرخی و بی رنگ ارتفاع ِشکفته آی ! دیواری از خود مُحاطم کن ! --------------------------------------
سَر در مرز ِعقوبت مرز ِابری ِهات هاش هام از قلبِ منفعل ِضربه ی مضطرب ضرباتِ ها در ها در سَر ِصدا بین ِبالا ابروی بالا و هوار ِپیشانی را هار ِرا بدَرَد جمع ِضمایر به ، از ، را ، در ، که ، تا بترکاند حرف جمع ِکلمه های نامعلوم کنج ِلب و کلمه و کلمه ی کـُنج ِلب از عقوبتِ سَر قلبِ اعماق ترکِ هاتان کـُنَد با همه ی هام ... .
|
