کتاب جدید بهروز شیدا توسط نشر باران منتشر شد

کتاب جدید بهروز شیدا، با عنوانِ می­نویسم: توقف به فرمان نشانه­ها، توسط نشر باران منتشر شد. بهروز شیدا در مقدمه­ای در شرح این کتاب چنین نوشته است: در این کتاب ده جستار می­خوانید: چشم­های حیران عکس­های کهنه می­پرسند از پنج مکتب رما­ن­نویسی سخن می­گوید. از تشابه­ها و تفاو­ت­های پنج رمان غربی و چهار رمان فارسی؛ از فلسفه­ها، تئوری­ها، شکل­ها، شرایطِ تاریخی. از رئالیسم قرن هیجدهم، رئالیسم قرن نوزدهم، جریان سیال ذهن، رمان نو فرانسوی، رمان پسامدرنیستی؛ از کتاب احمدِ طالبوف تبریزی، رابینسون کروزه­ی دانیل دفو، سرخ و سیاهِ هانری بیل استاندال، کلیدرِ محمود دولت­آبادی؛ خشم و هیاهوی ویلیام فاکنر؛ در هزار توی آلن رب گریه، شازده احتجابِ هوشنگ گلشیری، سفید برفی­ی دونالد بارتلمی، آزاده خانم و نویسند­ه­اش یا آشویتس خصوصی­ دکتر شریفیی رضا براهنی. گریز به کجا از بازی­ی بی­گریز؟ از رمانِ آداب بی­قراریی یعقوب یادعلی سخن می­گوید. از تئوری­ی تامس هریس؛ از والد، بالغ، کودکِ درون؛ از تسلیم، تعهد، آرمان، بازی، گریز؛ از باید، چرا، شاید. تصویری از رقصِ آفرینش: فصلی در آدابِ فروش از فوتبال سخن می­گوید. از گل­های نه جام­جهانی. از سرنوشت اسطوره­های پیر؛ از تصویر اسطوره­های جوان؛ از رقص، نمایش، آفرینش، زیبایی، بازار، نام شرکت­ها بر سینه­ی قهرمان، عکس قهرمان بر سینه­ی هوادار. پرده­ی خونین و آوازِ مست از فضای دهه­ی 1340 هجری­ی شمسی در چهار رمان فارسی و هشت فیلم بلند ایرانی سخن می­گوید. از رابطه­ی سینمای ایران و رمان فارسی؛ از تئوری­ها؛ از شرایط تاریخی؛ از جدال سنت و مدرن؛ از چهار رمانِ سنگ صبورِ صادق چوبک، شریفجان، شریفجانِ تقی مدرسی، شوهر آهو خانمِ محمدعلی افغانی، تنگسیرِ صادق چوبک؛ از هشت فیلمِ گنج قارونِ سیامک یاسمی، گدایان تهرانِ محمدعلی فردین، دالاهوی سیامک یاسمی، قیصرِ مسعود کیمیایی، رضا موتوریی مسعود کیمیایی، آقای هالوی داریوش مهرجویی، شوهر آهوخانمِ داود ملاپور، تنگسیرِ امیر نادری. از حبسِ تصویرها تا حبسِ تصویرها؟ از زنان در ادبیات ایران در آینه­ی کتاب اغوای ژان بودریار سخن می­گوید؛ از تکه شعری از شمس کسمایی، تکه شعری از ژاله سلطانی، نقدی از فاطمه سیاح؛ از نه رمانِ فتنهی علی دشتی، فرنگیسِ سعید نفیسی، چشمهایشِ بزرگ علوی، سنگ صبورِ صادق چوبک، سووشونِ سیمین دانشور، ملکوتِ بهرام صادقی، لیلای مهناز انصاریان، چراغ­ها را من خاموش می­کنمِ زویا پیرزاد، گسلِ ساسان قهرمان. چشمِ عقل دیدِ خدایی دارد از هفت اثر دوران مشروطیت سخن می­گوید. از پنج اثر ادبی در آینه­ی دو اثر نظری ـ سیاسی؛ از نوع شخصیت­ها؛ از تقابل شخصیت­ها؛ از تقابل شاه مستبد و شاه آرمانی؛ از تقابل اسلام پلید و اسلام آرمانی؛ از تقابل عقل و بی­عقلی؛ از سیاحتنامۀ ابراهیم بیک: یا بلای تعصب اوی زین­العابدین مراغه­ای، حاجی­بابا اصفهانیی جیمز موریه، کتاب احمدِ طالبوف تبریزی، جهودکشانِ نویسنده­ای ناشناخته، یوسف­شاهِ فتحعلی آخوندزاده، دفتر تنظیماتِ میرزا ملکم خان، سه مکتوبِ میرزا آقاخان کرمانی. می­نویسم: توقف به فرمانِ نشانه­ها از رمانِ چهار دردِ منیرالدین بیروتی سخن می­گوید. از تئوری­ها؛ از انواع نشانه­ها؛ از نشانه­های اسطوره­ای؛ از گناهان مشترک؛ از نسل­ها؛ از زمانه­ها. از حسرتِ اصول تا آتش تهدید از ردپای خیز محمود احمدی­نژاد به سوی قدرت در آینه­ی پنج فیلم سخن می­گوید. از تئوری­ها؛ از سینمای جنگ؛ از فیلم­های جنگی، یک فیلم مستند؛ یک فیلم انتخاباتی؛ از پنج فیلم عروسی­ی خوبانِ محسن مخملباف، آژانس شیشه­ایی ابراهیم حاتمی­کیا، قارچ سمیی رسول ملاقلی­پور، فقر و فحشای مسعود ده­نمکی، در دل لعلِ کمال تبریزی. راه مزارِ شمشیر کجا است؟ از سه تمثیل و سه نمایش­نامه سخن می­گوید؛ از دوران مشروطیت به بعد؛ از نقشِ زنان، توده­ها، قدرت­مداران، روشن­فکران در نمایش­نامه­های دوران­های گوناگون؛ از سخنِ وکلاء مرافعه، موسی ژوردان: حکیم نباتات و درویش مستعلی­شاه مشهور به جادوگر، ملا ابراهیم خلیل کیمیاگرِ فتحعلی آخوندزاده، با منجی در صبح نمناکِ اکبر رادی، وای بر مغلوبِ گوهرمراد، جنگنامه­ی غلامانِ بهرام بیضایی. چشم به صفحه با شما از </