|
Sara Bahramzadeh_Sepehr Översättning Sohrab Rahimi
***
Jag håller på och leker jag leker med mig själv jag spelar mig själv på sängen när jag ligger med mig själv har jag ritat en rad av mitt liv det vill säga alla första personernas första person min penna min lampa min bok håller på att slockna i mitt rums totala mörker stirra dina ögon mot mina väggar jag vill inte kriga med någon och all granatsplit har jag ätit vid familjens duk så länge jag pratar med min penna pratar jag med halsens alla droppande droppar mitt rums totala mörker blir röd över denna linje som jag dragit över mitt liv jag har aldrig vetat annat än ligga i min egen grav så länge jag minns har jag aldrig hamnat i krig med någon inte ens med dig som förlorat denna sida och jag slår undan dina händer jag skriver men dina fingrar är större än lampan och boken och min penna antingen får du lägga undan din hand eller låter du oss dö tillsammans jag leker med min kropp över stolens trä vid väggen skrivbordstavla du väntar på min penna. och dess torkade bläck är som rispningar i min hals hungrig som granatsplitter vid familjemiddagen kommer de att rosta
jag håller på att spela min roll som mig själv.
Fotnot: Sara Sepehr har vunnit första debutantpriset ( Atashi-priset 2010)
سارا بهرام زاده _ سپهر
شاعر برگزیده کنگره شعر منوچهر آتشی 1389
دارم بازی می کنم دارم با خودم بازی می کنم دارم نقش خودم را بازی می کنم روی تخت با خودم همخوابه که می شوم سطری از زندگی ام کشیده ام یعنی تمام شخص های اول شخص های مفرد را خودکارم چراغ ام کتابم دارند در تاریکی مطلق اتاقم تاریک می شوند چشم هایت را به دیوارهایم بدوز ! من با کسی سر جنگ ندارم و هر چه ترکش بوده سر سفره خانواده خورده ام تا با خودکارم حرف می زنم با چکه چکه های گلویم حرف میزنم تاریکی مطلق اتاقم سرخ می شود بر این سطر که از زندگی ام کشیده ام جز خوابیدن در گور خودم بلد نبوده ام تا یادم هست من با هیچ کس سر جنگ نداشتم حتی تو که همین صفحه را باخته ای و من دستانت را کنار می زنم بنویسم.... اما انگشت هایت بزرگتر از چراغ و کتاب و خودکار منند ! یا دستت را کنار بکش یا در انگشت هایم حلقه کن یا اصلا بیا با هم بمیریم دارم با نعش خودم بازی می کنم روی تخت صندلی دیوار تخته سیاه انتظار خودکارم را می کشی و جوهر خشکیده اش مثل ترک های گلویم گرسنه است مثل ترکش هایی که بر سفره ی خانواده زنگ خواهند زد ! دارم نقش خودم را بازی می کنم !
بیوگرافی سارا بهرام زاده - سپهر بیوگرافی هر انسان به دید من همان دردها و رنج ها و اضطراب های مشترک انسانی ست که متحمل می شود تا بزیند. و زبان معیار بازگوی آنها نیست . و فکر می کنم تنها شعر و هنر هست که می تواند آنها را خلق کند و بیافریند . لذا بیوگرافی را همان شعرها و آثار هنری هر فرد می دانم . و باقی را که بیان می شود چیزی مثل اعداد و ارقام محاسباتی در ریاضیات و علوم محض. و همیشه ازنوشتن زندگینامه سرباز زده ام. و دیگر اینکه بیوگرافی نوشتن برایم بسیار سخت است وقتی به این باور می رسی " مرگ نهایت زیستن است " .، از کودکی خاطرم هست میخواندم و چیزی که نمی دانستم شعر بود یا نه؛ مینوشتم اما میدانستم همان دیوانگی های من بودندو هیچ جا بند نمیشدم و کلا اینکه : سارا بهرام زاده ، متولد 1/2/1363 بندر ماه شهر خوزستان ، تحصیل در رشته کاردانی برق_مخابرات در سال 1384 ، تحصیل در رشته مهندسی برق _ الکترونیک (از سال 1385 تا 1389 ) ، تحصیل در عکاسی در سال 1384 ، تحصیل در موسیقی ( سلفژ و نوازندگی پیانو ) از سال 1384 ، سرودن شعر سپید از سال 1383 ،اولین سروده در سال 1384 در روزنامه کارون خوزستان منتشر شد ، دومین شعر درفروردین 88 مجله آزما و سومی در اردیبهشت 88 در مجموعه آوازهایی که باد برد/آثار کاندیدای نخستین جایزه ادبی ایران با کلی غلط منتشر شد _که دیگر از هر چه انتشار بیزارم کرد_ ، چهارمین اثر هم در آذر 88 در روزنامه پیغام بوشهربخش ویژه نخستین کنگره شعر منوچهر آتشی ، وهمین طور نشر شعر و خوانش شعر در مجلات الکترونیکی چون سه پنج ،دانوش ،وازنا ،والس ، صحنه ها و...از مهر 87 به بعد . راه یافته به بخش نهایی همایش شعر آزاد آموزش و پرورش خوزستان 1380 و برگزیده نخستین گنکره شعر منوچهر آتشی 1388
|
