هسته های فاسد زمان
دلی در کوير می تپد.
تنهايی ام را
بر ته مانده ی فرسوده ی خاطره ها
می نويسم
تنم
بی صدا
در باران
گسيخته می شود.
درخت رويا
بی برگ است و
خواب من از بهت شاخه ها پر است.
برگرفته از کتاب هسته های فاسد زمان٫ نوشته سهراب رحيمي٫ ترجمه به فارسی از غلامرضا(سهراب) مازندرانی. نشر رويا 1996 سوئد.