بایگانی صفحه اول شعر

الهامات ایرانی. سخنرانی سُر خورده

طنزی بر سخنان استاد پیمون تِزه

نوشته: ایوُنا نُویسکا

ویرایش فارسی: علیرضا دولتشاهی

Motto:

- سبز چه رندگیه؟

آبی را دیدی؟ این قرمزشه.

موضوع اینجا عوض شده و سبک و لغزشهای منطقی نیز – اغراق. اسامی اما، والله ممکن است هر نوع شباهت اسامی تصادفی نباشد. این طنز در سایت فارسی زبان چه کار می کند؟ خوب، در اصل، موضوع راجع به ایران بود و مکانش هم مؤسسه ایرانشناسی فرانسه در تهران، به گمانم در سال 1375 گاهشماری غیر خودمان، مساوی با سال 1996 گاهشماری خودمان.

دیماه سال مولوی

تذکره بودا

شنوندگان محترم، این هم مورچه.

بودایان از کشتن هر نوع حیوان، حتی حشرات، خودداری می کنند – شنونگان محترم، این هم پشه. این آموزه های مرادشان، گاوتاما سیدهارتها بودا بود – شنوندگان محترم، این هم تصویر بزرگ شده حرف «دال».

بودا دوران بچگی و جوانی خود را در کاخ گذراند – شنوندگان محترم، این هم آجر. اما با دیدن مرگ و پیری و بیماری – شنوندگان محترم، این هم عکس کمیاب میکروسکوپی عامل خواب مگس که مگس تسه تسه آن را می پراکند – بودا همسر زیبا و پسر خردسال خود را ترک گفت – شنوندگان محترم، این هم عکس یک زن – و به راهی رفت که تا حال هیچ کس آن را نپیموده بود – شنوندگان محترم، این هم سنگ ریزه.

بعد از سالها زهد – شنوندگان محترم، این هم کاسه، خالی البته – زیر درخت بُدهی به روشن شدگی رسید – شنوندگان محترم، این هم برگ درخت.

و فرمود: «از رنج دوری باید جست و از هر نوع حرص پاک شد» – شنوندگن محترم، این هم قطره اشک – «این راه طلایی اعتدال است. به همه موجودات باید در دل رحمت پروراند» – شنوندگان محترم، این هم مورچه، لطفاً به پای کوچک بی قرارش توجه کنید.

خیلی ممنون.

اگر سؤالی، پرسشی داشته باشید...

- استاد، شما به مگس تسه تسه اشاره کردید. در رابطه با آن می خواستم بدانم، آیا در زمان حیات بودا در شمال هندوستان جنگل زیاد بود؟

ایونا نویسکا

فروردین 1375، تهران